باشگاه خبرنگاران پویا ؛در شرایطی که تضعیف نقشها و فضایل مردانه مهمترین تهدید پیش روی خانواده و جامعه ایرانی عنوان میشود، بازگشت مردان به کانون گرم خانواده و احیای مردانگی اصیل، کلید رفع بحرانهای زناشویی و اجتماعی شناخته شده است؛ ضرورتی که بیش از هر زمان دیگری نیازمند توجه نهادهای فرهنگی و تربیتی کشور است.
زینب سلمانی: پیوند زناشویی، سنگ بنای هستی و مسیر کمال انسان است. در دل خانواده و جامعه، همدلی و همکاری زن و مرد، بنیان روابطی سالم و بالنده را میسازد. هر چه از این الگوی فطری دور شویم، با چالشهای عمیقتری روبرو خواهیم شد. ازدواج، با تمام فرصتها و محدودیتهایش، با عوامل گوناگونی شکل میگیرد که «مردانگی» یکی از مهمترین آنهاست.
هر چند ازدواج از هر دو نیروی زنانه و مردانه بهره میبرد، نقش و تأثیر این نیروها یکسان نیست. زن و مرد، با وجود تفاوتهایشان، در رسیدن به یک ازدواج موفق، برابر و همارزش هستند و هیچکدام بر دیگری برتری ندارد. نکتهی مهم اینجاست که منظور از این تفاوت، کمبود یا زیادی نیست، بلکه تفاوت در نوع و کیفیت این نیروهاست.
چرا ازدواج آسیبپذیر است؟ اولویت با احیای مردانگی
متاسفانه، امروز شاهدیم که کمبود یا ضعف «مردانگی» آسیب جدی به ازدواج میزند و این، مهمترین مشکل جامعهی ماست. تغییر در هویت و نگرش مردان باعث شده ویژگیهای اساسی مثل استواری، کفایت، انصاف، غیرت، فداکاری، جوانمردی، صبر، حمایت، مدارا و شجاعت؛ همان فضائلی که در فرهنگ ما به «مردانگی» شناخته میشوند؛ کمرنگ یا حتی نابود شوند. در حالی که ازدواج برای شکلگیری و دوام، به این عناصر حیاتی نیازمند است.
مردانگی؛ استخوانبندی یک ازدواج موفق
مردانگی، با تمام صفات و فضایلش، اساس و پایهی یک ازدواج موفق است. در واقع، بدون این ویژگیها، مردانگی نمیتواند با زنانگی به درستی پیوند بخورد و متحد شود. زنانگی هم با تکیه بر این صفات مردانه است که میتواند ازدواج را گسترش داده و به آن باروری ببخشد. این موضوع، هم در زندگی شخصی (ازدواج) آرامش و تربیت درست را به ارمغان میآورد و هم در سطح جامعه (حکومتداری) باعث ثبات و تعادل میشود. اما اگر این عناصر حمایتی ضعیف یا ناپایدار باشند، نه خانوادهای پویا و شاداب خواهیم داشت و نه حکومتی عادلانه و کارآمد.
اولویت با بازگشت مردان به خانواده
مهمترین اولویت امروز، بازگشت مردان به کانون گرم خانواده است. بسیاری از مشکلات خانوادگی ریشه در این دارد که مردان در خانه حضور ندارند و نقشهای «پدری»، «همسری» و «سرپرستی» خود را به درستی ایفا نمیکنند.
ضرورت گفتمان احیای مردانگی
باید روی احیا، بازسازی، تثبیت و تبیین مردانگی تمرکز کنیم. تا وقتی که مردانگی به مسیر درست و هماهنگ با طبیعت خود برنگردد، زنانگی هم محکوم به سکون و هدر رفتن تواناییهایش خواهد بود. تنها زمانی که مردانگی بتواند نیروهای زنانه را متعادل و شکوفا کند و زنانگی هم در تعامل با نیروهای مردانه به درستی عمل کند، میتوانیم به پیشرفت و تعالی انسان امیدوار باشیم. نهادها و سازمانهای تربیتی، حمایتی، سیاسی و فرهنگی کشور باید احیای مردانگی در جامعه را در اولویت برنامههای خود قرار دهند.
مردانگی را با مردسالاری اشتباه نگیریم
برای شروع این راه، به یک رویکرد فرهنگی نیاز داریم. سالهاست که مردانگی در جامعه سرکوب شده؛ چون به اشتباه، یا از روی بیاطلاعی یا با سوءنیت، با «مردسالاری» یکی دانسته شده است. در حالی که مردسالاری همیشه ضد مفهوم مردانگی بوده و هرگز به معنای واقعی کلمه “مردانه” نبوده است.
مردانگی با جنسیت نر متفاوت است؛ این نکتهای است که باید بارها تکرار شود تا همه آن را درک کنند. هر قدمی که برای احیای صفات و فضایل «مردانه» برمیداریم، ما را از فرهنگ غلط مردسالاری دورتر میکند.
انتهای پیام/