محمدرضا جلایی‌پور با دفاع از «جنبش خیابانی حفاظت از ایران» تأکید کرد اکثریت شرکت‌کنندگان این تجمع‌ها از اقشار محروم هستند و برخی رسانه‌ها و تحلیلگران با نگاهی تحقیرآمیز، ابعاد و اثرگذاری این اجتماعات را نادیده می‌گیرند.
حسن خجسته ؛ برادر همسر رهبر شهید انقلاب می‌گوید: در محضر خدا شهادت می‌دهم، سلوک و رفتار ایشان هنگامی که یک طلبه ساده اما پرشور در تبلیغ مرام امام خمینی (قدّس اللّه نفسه زکیه) بود تا مناصب و مشاغل بعد از انقلاب، اندکی در زیست ساده طلبگی ایشان و روابط با دیگران تفاوتی به‌وجود نیامد.
بیلبورد فیلمی است با ظرفیت بالا و اجرای متوسط. حس «حیف شدگی» در مواجهه با آن پررنگ است. با این وجود، به دلیل ایده‌ی جذاب و بازی خوب، برای اکران عمومی جذاب خواهد بود و احتمالاً با استقبال نسبی مواجه می‌شود.
فیلم «حاشیه» با جسارت، معضل اجتماعی را به تصویر می‌کشد و نشان می‌دهد قهرمان واقعی کسی است که شجاعت را با مسئولیت اجتماعی همراه می‌کند. این اثر، فراتر از جزئیات فنی و بازیگری، روح و کلیت سینمای مستقل امروز ایران را به نمایش می‌گذارد.
رسول صدرعاملی، کارگردان نام آشنا، پس از ارائه اثر کامل و تحسین برانگیز زیبا صدایم کن در جشنواره سال گذشته، این بار در چهل و چهارمین دوره جشنواره فجر با فیلمی خوش ساخت و جذاب بازگشته است.
فیلم «کوچ» به کارگردانی محمد اسفندیاری، با رویکردی متفاوت به ژانر بیوگرافی، در جشنواره فیلم فجر امسال به نمایش درآمد؛ روایتی که به‌جای اسطوره‌سازی، بر شکل‌گیری تدریجی شخصیت شهید حاج قاسم سلیمانی در بستر زندگی ساده، خانواده و انتخاب‌های فردی تمرکز دارد.
فیلم مارون با بازگرداندن جمشید هاشم‌پور به پرده سینما پس از سال‌ها، نوید اثری درخور و متفاوت در ژانر دفاع مقدس را می‌داد با این حال، حاصل نهایی بیشتر به یک موقعیت‌سازی فرمالیستی شبیه است تا یک واکاوی دراماتیک تأثیرگذار
«دختر پری‌خانوم» فیلمی شخصی و فانتزی از علیرضا معتمدی است که با فاصله‌گرفتن از روایت رئال، تماشاگر را وارد جهانی معلق میان خیال، تنهایی و آرزوهای برآورده‌نشده می‌کند.
فیلم «زنده‌شور» ساخته کاظم دانشی، بیش از آن‌که یک درام قضایی پرسش‌محور باشد، روایتی احساسی و یک‌سویه علیه اعدام است؛ اثری که با تکیه بر برانگیختن عواطف، مرز میان نقد سیستم قضایی و تحریف مفهوم قصاص در اسلام را کمرنگ می‌کند.
فیلم سینمایی «تقاطع نهایی» با تکیه بر فضاسازی محدود و بازی‌های قابل‌توجه، به‌ویژه از سوی گیتی قاسمی، مخاطب را تا پایان همراهی می‌کند، اما ضعف فیلمنامه و شخصیت‌پردازی سطحی، این درام مینیمال را به اثری نیمه‌تمام و فراموش‌شدنی بدل کرده است.
فیلم سینمایی «غبار میمون» با ورود به ژانر دشوار امنیتی ـ سیاسی، نوید یک تریلر توطئه‌محور را می‌دهد، اما ضعف در روایت، شخصیت‌پردازی و پرداخت دراماتیک، این جسارت اولیه را به تجربه‌ای سردرگم و کم‌اثر تبدیل کرده است.
«اسکورت» ساخته‌ی یوسف حاتمی‌کیا تلاشی است برای روایت یک موقعیت اخلاقی در قالب سینمای جاده‌ای؛ فیلمی که با سوژه‌ای ملتهب و به‌روز آغاز می‌شود و می‌کوشد مرز میان قانون، وظیفه و وجدان فردی را به چالش بکشد.
